آذربایجان شرقیایرانگردیکوهنوردی

صعود زمستانی سهند

کوه سهند

5/1/1391

اولین تیم صعود کننده به قله سهند

 در سال 91

“خوشم اومد سال بعد تو تعطیلات عید حتما میام صعود میکنم”

آقای درگاهی گفته بود چون سال پیش تو بهمن ماه یک تیم رفتیم سهند دو سه نفر از مراغه و چهار نفر از زنجان ،جعفر اقا مارو از مسیر رودخونه برده بود و هوا بد شد و بین راه چادر زدیم و فردای اون روز ادامه دادیم تا جانپناه هوا خراب بود و چهار نفرمون تا ارتفاع 3300 رفتیم و باد و کولاک اجازه نداد و تو مسیر برگشت آقای درگاهی گفت از سهند خوشم اومده و عید سال91 میایم و حبیبه هم گفته بود دیگه تو این جهنم پامو نمیذارم!

فردای سال تحویل رفتیم زنجان و روز اول رفتیم سنبله و فرداش گاوازنگ به ایی قیه سی برای تمرین چون 25 فروردین اردوی توچال داریم و بایستی تمرین کنیم

با حبیبه رفتیم عید دیدنی خونه آقای درگاهی هم خوردیم و هم جیبمون رو پر کردیم! اقای درگاهی تو گروه ارورست زنجان برنامه سهند گذاشته بود و از من خواسته بود هوا رو بگیرم و هوا خوب بود  قرار حرکت شب جمعه ساعت 10شد و خانم بهرامی و قاسمی هم خواستن بیان که تو ماشین جا نداشتیم و مجبور شدن با اتوبوس بیان و شب رو خونه ما تو مراغه بمونند

شنبه 5/1/91

ساعت 2 بامداد روز شنبه رسیدیم خونه و دو ساعتی خوابیدیم و قرار شد ساعت 6 با آژانس بریم کرده ده .

ساعت 6:30 صبح از کرده ده شروع کردیم به حرکت و روی برف سفت شده بود و نیازی به برف کوبی داشت و همه خیالشون راحت شد و مسیر بسیار زیبا و برف همه جا رو سفید پوش کرده بود .

 ساعت 12:30 رسیدیم جانپناه چهل چشمه و  برف اونقدر بود که در جانپناه رو بسته بود و نیم ساعتی طول کشید تا برف رو بزنیم کنار

*

و قرار شد فردا صبح زود بریم قله و چادر ها رو تو جانپناه زدیم و یکم استراحت کردیم و من و حبیبه رفتیم چشمه رو پیدا کنیم و بعد نیم ساعت تلاش دهنه چشمه رو پیدا کردیم .

یکشنبه 6/1/91

ساعت 5 صبح بیدار شدیم و صبحانه خوردیم و اماده شدیم و ساعت 6:30 به سمت قله رفتیم من جلو دار بودم و آقای درگاهی عقب دار ، سرعت باد 40 کیلومتری میشد و خانم قاسمی گفته بود که یک ساعته میشه قله رسید! ولی بعدا حرفش رو پس گرفت و ساعت 8:50 دقیقه روی قله جام بودیم و همه خوشحال از صعود چند عکسی گرفتیم

تو مسیر برگشت قله سهندم زدیم و برگشتیم ،ساعت 11 رسیدیم  جانپناه و استراحت کردیم

یک تیم(آقای اسکندری و صافی و …) هم از مراغه تو مسیر بودن و رسیدن به پناهگاه هیئت و قصد داشتن فردا صعود کنند که تو مسیر برگشت اونارم دیدم .

برگشتنی برف سفت نبود و برف کوبی میکردم و تو کل مسیر چهار بار استراحت کردیم تا این که روستای کرده ده رو دیدیم تو روستا بعد نیم 40 دقیقه یه پیکان پیدا شد و ما رو با پنج کوله ! رسوند خونه .

پی نوشت:

  • اعضا تیم : آقای درگاهی (سرپرست) من و حبیبه و خانمها بهرامی و قاسمی
  • مسیر رفت و برگشت نزدیک به 50 کیلومتر

 

 

 

 

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × سه =

بستن
بستن