سنگنوردی

دیواره کبوتر

سنگ نوردی

دیواره کبوتر کوه زرنج

 1393/08/23

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت

چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت

هر وقت مادرم از سر دلسوزی میگه نرید کوه خسته میشید ،خطرناکه یاد این شعر میافتم. زبان حال کوهنوردان و عاشقان طبیعته…

جمعه که هوای سنگ نوردی زده به سرمون عزم زرنج می کنیم. شاید تو این هوای سرد کمتر کسی به فکر سنگ بیافته ولی ابزار میانی های جدیدمون هی تو قفسه چشمک میزنن و مجبورت می کنن سر بذاری به کوه و صخره و سنگ.

قله زرنج یه منطقه سنگیه که کمتر روش کار شده و تقریبا هیچ مسیر آماده ای نداره.برای رسیدن به زرنجم باید از رودخونه مردق عبور کرد که با توجه به بارش های پاییزی سطح آبش بالا اومده. هیچ پلی هم اون اطراف نداره پس کفشامونو درمیاریم و میریم به استقبال آب سرد!

 یه دیواره حدود 20 -25 متر رو انتخاب می کنیم. اسمشو میذاریم دیواره کبوتر ! شکاف کناریش مسیر مناسبیه برای ابزار گذاری. چند ساعتی رو همونجا فعالیت می کنیم و مسیر شکاف رو ادامه میدیم سمت قله. حالت گرده داره و کمتر نیاز به طناب هست ولی وقتی طناب و ابزار همراهته از هر مسیری که دلت بخواد میتونی صعود کنی. حس خوبیه وقتی آدم محدودیت نداشته باشه. هرچند سنگینی وسایل فنی و کوله ها حرکت رو کند می کنه ولی ارزششو داره.

هوا ابریه و سرد. بعضی وقتا هم بارون ریزی میباره که نشاط هوا رو دو چندان می کنه. از اون هواهاست که آدمو لذت کش می کنه ! یاد دوستی میافتم که می گفت کوهنوردا یه روز تو ارتفاع از فرط خوشی بی حد می میرن !

روی قله بساط صبحانه دوم رو که وقتش از ناهارم گذشته پهن می کنیم. زمان از دستمون رفته و دوباره وقت رفتن است …

پیش خودمون بمونه اون رودخونه که ردش کردیم با اون وضعیت یخزده ! برگشتنی دیدیم بغل جایی که ماشینو پارک کردیم یه گذرگاه سنگی بوده به چه خوشگلی !

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت − چهار =

بستن
بستن